Konkurs literacki z okazji 100-lecia Szkoły Podstawowej Nr 5 im. Wł. Broniewskiego w Białymstoku „Moja Piątka – w sercu i w pamięci”

Utworzono: wtorek, 16, luty 2021 10:18
Poprawiono: wtorek, 16, luty 2021 23:26
Opublikowano: wtorek, 16, luty 2021 10:18
Odsłony: 260

TARCZA HISTORYCZNA2            logo sp5   

Pragniemy zachęcić Was, Drodzy Uczniowie, do sięgnięcia do rodzinnych pamiątek związanych z „Piątką" oraz do włączenia do naszego jubileuszowego projektu swoich bliskich i znajomych, którzy są kopalnią wiedzy o naszej placówce. Nadmieniamy, że najciekawsze prace zostaną wydrukowane w jubileuszowej publikacji.

   Celem konkursu jest ciekawe, niebanalne oraz twórcze opisanie wydarzenia (wydarzeń) związanego z historią naszej szkoły, a także ukazanie bogactwa historii i tradycji SP5. Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest przesłanie na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. utworu literackiego (napisanego samodzielnie i wcześniej niepublikowanego) w dowolnej formie, zależnej od inwencji twórczej Uczestnika (np. opowiadanie, kartka z pamiętnika, wywiad, reportaż, wspomnienie, list, sprawozdanie, wiersz, życzenia, piosenka, fraszka, teatr kamishibai, komiks), ale opartego na historii szkoły, która została zamieszczona poniżej*.

   Praca zgłoszona na konkurs musi być tematycznie związana z życiem szkoły i nie może przekroczyć 1 strony formatu A4 pisanej czcionką Times New Roman o rozmiarze 12 i odległości między wierszami 1,5. Ocenie podlegać będą: zgodność z tematyką konkursu, wartość merytoryczna, oryginalna forma realizacji tematu, walory estetyczne, poprawność językowa i stylistyczna.

Jury powołuje organizator konkursu.

   Do pracy, wysłanej w formie załącznika, należy dołączyć krótką informację o autorze (imię i nazwisko, klasa, tytuł pracy). W temacie e-maila należy wpisać „Moja Piątka – w sercu i w pamięci”. Konkurs skierowany jest do wszystkich uczniów naszej szkoły i trwa do 31 marca 2021 r.

Serdecznie zapraszamy do udziału w naszym przedsięwzięciu!

Katarzyna Sztok, Elwira Bazyluk  

 

* Tekst został opracowany na podstawie publikacji pod redakcją pań: Bogusławy Warakomskiej-Krzywickiej, Teresy Walczuk oraz Ewy Puchalskiej.

HISTORIA SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 5 W BIAŁYMSTOKU W TELEGRAFICZNYM SKRÓCIE (lata 1921-2011)

   Szkoła Podstawowa Nr 5 to jedna z najstarszych szkół w Białymstoku. Placówka oświatowa powstała wczesną jesienią 1921 roku, a mianowicie 20 września i została utworzona z równoległych oddziałów Szkoły Powszechnej nr 1. Zarządzała nią pani Jadwiga Mosiewiczówna. W związku z tym, że nowa placówka nie dysponowała własnym budynkiem, zajęcia lekcyjne odbywały się popołudniami w gmachu szkoły-matki, tj. Szkoły nr 1, która mieściła się przy ulicy Sienkiewicza 61.

   W pierwszym roku istnienia dzisiejszej „Piątki” do szkoły uczęszczało 182 uczniów – 78 dziewcząt i 104 chłopców. W pięciu jej oddziałach, tj. I, II, III i IV, pracowało jedynie sześciu nauczycieli, a wśród nich ksiądz prefekt Stanisław Janczarski. Naturalnie z upływem lat zarówno ilość oddziałów, jak i liczba nauczycieli sukcesywnie wzrastała. Począwszy od roku 1923 SP 5 była już placówką pięcioklasową. Ponieważ bolączką szkoły był niedobór sprzętu, a nawet książek, z pomocą przyszli nieocenieni rodzice, którzy dobrowolnie się opodatkowali. Miesięczna składka, przeznaczana na zakup pomocy naukowych, wynosiła 50 groszy miesięcznie. W związku z tym, że uczniowie nadal pobierali naukę w godzinach popołudniowych, 4.10.1925 roku została wybrana tzw. Opieka Szkolna. Miała ona zwiększyć bezpieczeństwo uczniów, ale także dożywiać tych najuboższych.

   29 października 1925 roku nasza szkoła otrzymała budynek przy ulicy Pałacowej 3, w którym edukowały się jedynie dziewczęta. W szkole żeńskiej pedagogizowani byli również rodzice, między innymi podczas odczytów poświęconych chorobom i szczepieniom, czy też roli książek w wychowaniu młodzieży. W tym samym roku powstała Szkolna Kasa Oszczędności i Kasa Samorządu. Młodzież starszych klas przychody z „wieczorów muzykalno-wokalnych" oraz tzw. obrazów scenicznych przeznaczała na wycieczki, zarówno krajowe jak i zagraniczne. Od 1927 roku Szkoła Powszechna nr 5 była już szkołą siedmioklasową, której program nauczania został wzbogacony o tzw. naukę gospodarstwa domowego. Od 1929 roku dziewczęta zajmowały się między innymi sadzeniem drzew na szkolnej działce w Zwierzyńcu, zadrzewiały miejskie ulice, a od 1935 roku pielęgnowały już własny ogród. W marcu 1929 roku powstał szkolny samorząd oraz koło sportowe, natomiast w 1930 – drużyna harcerska. W tym samym czasie założone zostało Szkolne Koło Ligi Obrony Powietrznej Państwa, a 5 lat później – Koło Ligi Morskiej i Kolonialnej. 22 marca 1936 „Piątka” otrzymała – ufundowany przez Komitet Rodzicielski – sztandar.

   Szkoła, obok zadań dydaktycznych i wychowawczych, wypełniała także funkcję opiekuńczą, stąd obecność w niej świetlicy. We wrześniu 1929 roku młodzież naszej placówki witała nad rzeką Białą goszczącego w Białymstoku Prezydenta Rzeczypospolitej – Ignacego Mościckiego. 30 września 1936 roku stery białostockiej „Piątki" objął pan Stefan Majewski.

   Od stycznia 1940 uczniowie SP 5 nie pobierali nauki w swojej placówce. Szkoły nie uruchomił też żaden z okupantów. 15.08.1944 roku Wojewódzki Wydział Oświaty przy Pełnomocniku PKWN powierzył kierownictwo Publicznej Szkoły Powszechnej nr 5 w Białymstoku panu Janowi Dubininowi. Zajęcia zostały wznowione 21 września 1944. W ich przeddzień odbyło się uroczyste nabożeństwo. Początkowo, ze względu na małą ilość sal, lekcje realizowane były co drugi dzień. Od 10 października 1944 szkołą kierowała pani Józefa Wawrykowa. Męska część placówki została przeniesiona do Szkoły Powszechnej nr 1, a zajęcia odbywały się popołudniami, ponieważ rano budynek zajmowała Szkoła nr 1. W 1945 roku w placówce uczyło się 550 uczennic, a szkoła liczyła 14 oddziałów, w których nauczało 15 pedagogów – jedynie 5 spośród nich pracowało w "Piątce" przed wojną. Dziewczęta odwiedzały w szpitalach chorych i rannych żołnierzy, brały udział w defiladach i manifestacjach. W szkole działały liczne organizacje uczniowskie oraz oddziały dla dzieci „przerośniętych”, czyli takich, które w wyniku działań wojennych straciły kilka lat edukacji. W 1946 roku szkole zwrócony został sztandar, który okupant wywiózł do Grudziądza. W październiku Szkoła Powszechna nr 1 rozpoczęła swoją działalność w macierzystym gmachu przy ulicy Żwirki i Wigury 2, a lekcje mogły rozpoczynać się już o 8 rano. Dziewczęta uczyły się między innymi obowiązkowego języka francuskiego. Sale lekcyjne wyposażyli rodzice, którzy po raz kolejny uiszczali składki pieniężne. Najpierw było to 50 zł, później – 100. Od 1948 do 1970 szkołą kierował pan Pawłowski, a wychowanie uczennic odbywało się w duchu ówczesnej rzeczywistości. W 1948 roku białostocka „Piątka” stała się po raz kolejny koedukacyjna, bowiem w jej murach zagościli chłopcy. Podstawową bolączką placówki była ciasnota, a uczniowie uczyli się na dwie zmiany (w latach 1957-1959 nawet na trzy). Nauka sprawiała dzieciom kłopoty. W związku z tym, że w maju 1949 roku połowa uczniów klas siódmych posiadała oceny niedostateczne, szkoła prowadziła bezpłatną akcję douczania, tym bardziej, że większość uczniów pochodziła z ubogich domów. W latach pięćdziesiątych najbardziej liczącą się organizacją szkolną stało się „harcerstwo”, a w 1960 powstał Uniwersytet dla Rodziców. W tym samym roku nauczanie religii przeniosło się do tzw. punktów katechetycznych. Dotąd przedmiot ten był nieobowiązkowy i odbywał się po lekcjach. W siatce przedmiotów obowiązkowych pojawił się za to język rosyjski. Pomimo wielu rozmaitych trudności, m.in. jej czasowego zamknięcia ze względu na grypę „azjatycką”, „Piątka” odnosiła wiele sukcesów i cieszyła się w mieście dużą popularnością. Uczniowie realizowali się i rozwijali w organizacjach młodzieżowych, kołach zainteresowań, chórze oraz pracy samorządowej. Odwiedzali też różne zakątki kraju. Kiedy w lutym 1963 roku inspektor Czesław Trybulski informował, że województwo białostockie znajduje się na ostatnim miejscu w kraju pod względem jakości nauczania, nasza szkoła znacznie odbiegała od średniego poziomu miejskiego.

   Pierwszym rokiem ośmioletniego nauczania był rok szkolny 1966/1967, a po 48 latach oczekiwania SP5 otrzymała nowy budynek. W grudniu 1969 roku uczniowie i nauczyciele przenieśli się na ulicę Kamienną 13 B. Na korzystanie z sali gimnastycznej i boiska sportowego musieli jednak poczekać do wakacji. W kilkanaście miesięcy później szkoła otrzymała drugi w jej dziejach sztandar – dar od rodziców.

   Kolejnym kierownikiem szkoły został pan Włodzimierz Prokopiuk, który sprawował tę funkcję przez trzy lata. Był on człowiekiem młodym, ambitnym, stawiającym na nowatorskie rozwiązania pedagogiczne i organizacyjne. Dyrektor Prokopiuk (takie miano nosił od 1972 roku) przyczynił się do stworzenia pracowni fizycznej z prawdziwego zdarzenia, tzw. pracowni kopernikowskiej. Ten niezwykle kreatywny dyrektor skończył swoją pracę w roku 1973, odchodząc na studia doktoranckie z zakresu pedagogiki. Jego miejsce zajęła pani Teresa Lewicka. W czasie jej urzędowania rok szkolny dzielony był już na dwa okresy, rozszerzona została też skala ocen ze sprawowania, a to ostatnie składało się z ocen cząstkowych. Od września 1974 roku w skład Samorządu Uczniowskiego wchodzili już wszyscy uczniowie, a nie jak dotychczas – jedynie wybrany zespół.

   24 maja 1975 roku „Piątka” przyjęła imię Władysława Broniewskiego. Uroczystość uświetniła swoją obecnością pani Wanda Broniewska – żona poety, który zauroczył nas swoją twórczością. W Międzynarodowym Roku Dziecka, tj. 1978/1979, w szkole rozpoczęły edukację dzieci sześcioletnie, utworzona została tzw. klasa zerowa. 13 grudnia 1981 roku, w związku z wprowadzonym na terenie naszego kraju stanu wojennego, w szkołach ogłoszona została kolejna przerwa w nauce. Począwszy od 7 stycznia 1982 roku obowiązki dyrektora naszej placówki przejął pan Józef Szatkowski – dotychczasowy drugi wicedyrektor szkoły. Przyczynił się on do wzbogacenia zaplecza sportowego „Piątki” czy też doposażenia pracowni przedmiotowych. Za jego rządów osiągnęliśmy wiele sukcesów w sporcie, muzyce oraz naturalnie – podczas przedmiotowych olimpiad. Od listopada 1987 roku placówka stała się członkiem Klubu Przodujących Szkół, otrzymaliśmy również Honorową Odznakę „Zasłużony Białostocczyźnie”. Przez kilka lat współpracowaliśmy też z zaprzyjaźnioną szkołą z Grodna.

   W roku szkolnym 1990/1991 do szkół wróciła religia, a rodzice na początku września, podczas zebrań klasowych, zdecydowali o tym, by w salach lekcyjnych wisiały krzyże, a ich dzieci każdą lekcję rozpoczynały i kończyły cichą lub głośną modlitwą. Od 1 września 1990 roku język rosyjski stał się przedmiotem nadobowiązkowym, a uczniowie klas piątych zaczęli uczyć się języka angielskiego. Szkoła Podstawowa Nr 5 postrzegana była, zarówno w mieście jak i w województwie, jako „szkoła harcerska” – nasze druhny i druhowie liczyli się w gronie harcerskim. W szkole prężnie działały także: Szkolne Koło PCK, Szkolne Koło Ligi Obrony Kraju, Liga Ochrony Przyrody oraz chór. Placówka od rana do wieczora żyła sportem. Posiadaliśmy bogate zaplecze, kreatywnych i chętnych do pracy nauczycieli oraz ... dyrektora, który był absolwentem Akademii Wychowania Fizycznego. Nie dziwi zatem fakt, że osiągaliśmy liczne sukcesy sportowe. Od klasy czwartej realizowaliśmy rozszerzony program wychowania fizycznego (6 godzin ćwiczeń tygodniowo), naszym szczególnym zainteresowaniem cieszyły się siatkówka i lekkoatletyka. Dużo splendoru przynosił szkole również zespół „Aulos”, który muzykował nie tylko na terenie Polski, ale również poza jej granicami – w Belgii i Francji.

   W roku 1991 nastała era dyrektora Bogdana Wróbla, która trwa po dziś dzień. Przedstawiona przez niego koncepcja szkoły XXI wieku wydała się tak atrakcyjna i świeża, że zapragnęliśmy, aby powędrował z nią w nowe tysiąclecie. Nowy gospodarz „Piątki” sprawił, że budynek odmłodniał i stał się bardziej funkcjonalny. Szkoła, dzięki założonymi systemowi monitoringu telewizyjnego, stała się również bardziej bezpieczna. Budynek był coraz ładniejszy, ale i coraz bardziej ciasny. W roku szkolnym 2000/2001 opracowany został dokument noszący nazwę „Misja Szkoły Podstawowej Nr 5 w Białymstoku” – wewnętrzny dekalog oparty na takich wartościach jak: polska tradycja patriotyczna, międzyludzka solidarność, prawda, dobro, piękno, wolność, sprawiedliwość i tolerancja. 1 stycznia 1999 roku, wskutek reformy edukacyjnej, nastąpiło przekazanie szkoły samorządowi terytorialnemu, pozostawaliśmy zatem pod władaniem gminy. Z początkiem września tego samego roku wprowadzono nową strukturę szkół – sześcioletnią szkołę podstawową i trzyletnie gimnazjum. Widząc potrzebę zmiany w systemie oceniania, opracowaliśmy Wewnątrzszkolny System Oceniania, a następnie Przedmiotowe Systemy Oceniania. Od września 1996 roku mamy dobrze wyposażoną pracownię komputerową (obecnie dwie) podłączoną do sieci internetowej. Szkoła posiada własną stronę internetową, ale także zyskuje miano „szkoły samorządu”, który przez wszystkie lata swego funkcjonowania angażował rzesze uczniowskie i motywował do dalszej pracy. W październiku 1997 roku gościliśmy u siebie nauczycieli niemieckich, a cztery lata później – Polaków ze Stanów Zjednoczonych. Na przestrzeni lat 2002-2008 staraliśmy się o rozmaite certyfikaty. Kilkuletnie starania zakończyły się sukcesem. Otrzymaliśmy certyfikaty: „Szkoła z klasą”, „Szkoła z klasą” LEGO, „Nauczyciel z klasą” i „Uczniowie z klasą”. Lata 2008-2011 podporządkowane zostały działaniom, mającym na celu przeciwdziałanie agresji i przemocy. Zaangażowaliśmy się w realizację III, IV i V edycji ogólnopolskiego programu „Szkoła bez przemocy”. Realizowaliśmy także autorski projekt innowacyjny „Wielokulturowość Podlasia”, który został nagrodzony w ogólnopolskim konkursie grantowym na najlepszy projekt w kategorii „Mój region”. Podjęliśmy również działania projektowe pod hasłem: „Rodzice są z nami – Budowanie partnerstwa szkoły i rodziny”. Dzięki zgodnej, wytężonej pracy koordynatorów programu, dyrekcji szkoły, nauczycieli, uczniów oraz rodziców tychże uczniów, Białostocka „Piątka” otrzymała certyfikat „Szkoła bez przemocy”. Nasza placówka poszczycić się może też certyfikatami „Szkoły Myślenia” oraz Polskiego Towarzystwa Dysleksji.

   Szkoła Podstawowa Nr 5 im. Władysława Broniewskiego w Białymstoku to placówka nowoczesna, twórcza i europejska, otwarta na każdego. Stawiamy na łagodne wprowadzenie uczniów w świat wiedzy, troszczymy się o harmonijny rozwój intelektualny, etyczny, emocjonalny, społeczny oraz fizyczny. Nasi wychowankowie są w szkole bezpieczni, edukowani przez wykwalifikowaną kadrę, rozwijają i doskonalą swoje zainteresowania, biorąc udział w ciekawych formach zajęć. Nasza szkoła stanowi integralną i nierozerwalną część najbliższego środowiska. Byliśmy pierwszą placówką w mieście, w której dokonano ewaluacji zewnętrznej, która wykazała, że białostocka „Piątka” wdraża uczniów do samodzielności oraz aktywności, a podejmowane działania zapewniają im bezpieczeństwo i przyjazną atmosferę. Wszystko to sprawia, że zyskaliśmy miano „szkoły na szóstkę”.

oprac. Katarzyna Sztok